When children of the night roam the day

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3396
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: When children of the night roam the day

Berichtdoor varden » 14 Feb 2020, 11:28

Hij was er nu. Hij zou over haar waken. De woorden maakten dat er nog een laatste snik aan haar lippen ontsnapte terwijl ze haar gezicht tegen zijn borst drukte. Had ze zich ooit eerder zo veilig gevoeld in iemands armen?
"Ik... In.. in mijn dromen komt het steeds terug dat je me..." Kon ze het hem vertellen? Het was een herinnering die hij niet meer had, en misschien moest dat ook zo blijven. Maar ze kon het bij niemand anders kwijt en de terugkerende nachtmerrie brak haar inmiddels redelijk op. "Ik droom steeds over het moment dat Ivan je me een bloedhoer laat noemen," zei ze uiteindelijk zacht. De droom was iets anders, iets verknipter, een stuk rauwer en met Sevas hatelijker. Maar dat hoefde hij niet per se te weten. Dus deelde ze alleen wat de droom had doen ontstaan.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3456
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: When children of the night roam the day

Berichtdoor Ravief » 14 Feb 2020, 19:51

Daar was hij al een beetje bang voor geweest. Sevas zuchtte lichtjes en trok haar dicht tegen zich aan in een knuffel. Vervolgens hief hij haar kin en keek haar ernstig aan. "Ik zal je nooit zo zien, Cyra. Je bent prachtig en sterk en veerkrachtig en slim en koppig en grappig en lief, en wat je zeker niet bent is dát." Waarna hij zacht een kus op haar voorhoofd drukte. Hij zou dat woord nooit vrijwillig in de mond nemen en hij wilde dat ze dat wist zonder daar de aandruk op te leggen. En dus legde hij de nadruk op was ze allemaal wél was in zijn ogen.
"Ik begin je Sire steeds een beetje meer te haten," bromde hij, met zijn gezicht in haar haren gedrukt. Dat wijf kon maar beter niet haar gezicht laten zien en dat soort dingen zeggen, want dan was het absoluut gedaan met haar leven.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3396
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: When children of the night roam the day

Berichtdoor varden » 19 Feb 2020, 12:24

"Ze was niet altijd slecht," mompelde Cyra zacht, terwijl ze het zich gemakkelijk maakte tegen zijn borst. Cyra kon het niet in haar hoofd toestaan dat ze de vrouw alleen maar haatte, hoewel er een dikke kans in zat dat de vrouw haar had gestolen van een ander gezin en haar zo de kans op een normaal leven had afgenomen. Maar daar kon ze niet steeds op terugkijken, daar zou elk mens depressief van worden. Met een zucht streek Cyra door haar witte lokken en keek toen met een zachte glimlach naar Sevas op. Haar paarsige ogen leken haast te gloeien in het donker, hoewel dat waarschijnlijk kwam door een streep binnenvallend licht. Ze rekte zich kort uit om een kus op zijn lippen te drukken. Zijn woorden deden haar goed, en ze wist heus wel dat hij haar niet echt zo had genoemd maar ja... Het was nogal een woord voor hun soort, een veroordeling waarvan ze de brandmerken altijd met zich mee zou dragen. De kans dat de resterende littekens nu nog weg zouden trekken was gewoon heel klein.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3456
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: When children of the night roam the day

Berichtdoor Ravief » 28 Feb 2020, 11:45

"Natuurlijk niet," stemde Sevas in. Hij keek haar liefdevol aan en streelde een losse lok uit haar gezicht. "Ze heeft jou opgevoed." En Cyra was wonderbaarlijk goed terechtgekomen. Alleen had die vrouw wel extreem veel steken laten vallen in de opvoeding. Hij begreep ook wel dat Cyra het daar niet over wilde hebben. Dat ze haar Sire ergens toch ook zag als een andere vrouw. De enige moeder die ze had gekend, waarschijnlijk en daar wilde je -meestal- niet al te slecht over denken.
"Ik heb je," suste hij. "Probeer nog maar wat te slapen."

In de week die volgde, bouwden ze al snel een fijn ritme op. Cyra kwam eigenlijk elke avond bij hem slapen (ook als ze niet sliepen). Sevas kookte meestal, of zorgde voor een snack als ze moest blokken of terugkwam van een laat college. Hij nam haar mee naar de gym waar hij trainde en begon haar een basis aan te leren voor stoten en schoppen. Simpele dingen die extreem veel pijn konden doen. Bovenal leerde hij haar dat ze altijd het gevecht uit de weg moest gaan. Verdwijnen, wegrennen, wat dan ook. Vechten was altijd de laatste optie.
In de avonden was Sevas veel bezig met zijn eigen onderzoeken, lesvoorbereiding en meditatie. Het hielp hem rustig te blijven en het was een manier van mind over body waar hij in afgelopen jaren al heel veel aan had gehad.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten