Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3226
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor varden » 27 Okt 2019, 14:07

Nog nooit had hij zijn hart zo bewust in duizend stukjes voelen breken terwijl hij haar aankeek, hard proberend niet de totale wanhoop van hem af te laten stralen. Maar dat was nog best moeilijk. Tegelijk werd zijn wolf zo vreselijk defensief dat het haast jeukte om te veranderen en haar te beschermen. Een tegenstrijdig gevoel dat hij maar moeilijk wist te verwerken. Op dit soort momenten was het nog veel aanlokkelijker om terug te vallen, maar wat ze van hem vroeg - of eerder smeekte - was dat hij dat juist niet deed.
"Ik... ik zal na.. na aangifte met prog.. programma bellen," beloofde hij zacht. "Of ik weer... weer met s.. se.. se.. sessies mee kan doen." Terug naar zijn therapeut, ook al had hij een hekel aan die sessies, en terug naar de groep waar werd gedeeld hoe er met verslaving en terugvallen werd omgegaan. Voor Von zou hij doorzetten, hoewel... Het klonk alsof het niet uitmaakte of hij dat nu nog deed. "Ik... ik zal m... spul..." Hij slikte, fronste, verloor meer en meer van zijn woorden terwijl het helemaal tot hem doordrong dat de woorden die ze eerder had gezegd waren "ik kan dit niet". Hij had het verprutst...

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor Ravief » 27 Okt 2019, 14:21

Met twee handen pakte ze de zijne. Grote ogen namen Emil op en Von schudde haar hoofd. "Je begrijpt me verkeerd." Een zachte glimlach volgde. "Ik wil een relatie met je. En wat mij betreft trek je morgen bij me in. Maar dat kan ik alleen als ik weet dat je hieraan werkt. Dat ik me niet constant zorgen over je hoef te maken. Want dat is geen relatie." Ze beet even op haar lip terwijl ze nadacht over haar woorden. "Ik wil.. ik wil gelijkwaardig met je zijn en alles met je delen en over alles met je praten, maar ik wil niet iemand zijn die voor je moet zorgen. Jij moet dat willen. Jij moet vechten daarvoor en dan ben ik bij je om je te helpen. Maar dat is niet iets wat vanuit mij moet komen." Ungh.. ze had geen idee of ze dit wel duidelijk wist aan te geven. "Snap je waar ik op doel?" vroeg Von dan ook met een frons. Want zo niet, dan ging ze haar best doen om dit beter uit te leggen. Ze wilde hem niet kwijt. Wilde hem niet missen. "Ik heb je gemist, Emil en me vreselijk zorgen gemaakt en toen ik die politieman aan de telefoon kreeg, dacht ik dat.. dacht ik dat je er niet meer was en.. fuck.. dat wil ik niet meemaken."
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3226
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor varden » 27 Okt 2019, 14:30

Even drong niets meer tot hem door, maar heel langzaam kwam hij dan toch terug. Zijn ademhaling, waarvan hij niet door had gehad dat hij die in had gehouden, ontsnapte trillerig en zijn handen beefden in de hare. Langzaam knikte hij. "Be.. begrijp het," zei hij zacht. "Zal morgen bellen, met programma." Man, deze paar dagen hadden hem mogelijk een jaar van zijn leven ontnomen. "Kun.. kunnen we op bank zitten en jij vertellen over moeder?" Ze moest het heel even gaan doen met zijn beperkte manier van praten, zijn hersens waren gefrituurd. Maar vooral wilde hij voor nu haar zorgen wegnemen en haar stevig tegen zich aan in zijn armen houden.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor Ravief » 27 Okt 2019, 14:37

Ze knikte lichtjes, maar liet hem niet direct gaan toen ze allebei stonden. Een poos dook Von weg in zijn armen en drukte zich tegen hem aan. Pas toen ze een beetje gekalmeerd was, nestelde ze zich op de bank en vertelde over de gekke berichtjes en liet hem het een en ander lezen. Ze begreep nog altijd niet waarom Han naar haar moeder op zoek was gegaan, maar goed haar ouders waren rijk geweest en ze had haar ex heel wat verteld over haar verleden. Waarschijnlijk had hij een poos op het geld van Léan willen leven. Geld in ruil voor zijn zwijgen over wat Von met haar vader had gedaan.
Dus toen ze daar kwam en ze zag Han, was er al aardig iets geknapt in haar. Ze vertelde over de ruzies, over het zoeken naar haar moeder en over het uiteindelijke gevecht met Han. Ze had de striemen nog op haar zij staan en ze wist niet hoe het ging helen. Weerwolf bij weerwolf was immers wel wat anders dan gewoon een wond.
Von was duidelijk moe door de enorme achtbaan van belevenissen en emoties en haalde met een zucht een hand door haar haren. "Ze gaat hier nu inburgeren en hulp zoeken. Hoop ik tenminste." Sommige dingen veranderden niet en ze hoopte dat haar moeder de hulp aannam en serieus aan zichzelf wilde werken.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3226
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor varden » 27 Okt 2019, 15:26

Nu was het Emil die Von rustig liet praten, zijn vragen inslikte en haar gewoon dicht tegen zich aan hield. Gezeten op de bank had hij haar half bij hem op schoot getrokken en zacht streelde hij over haar rug terwijl ze vertelde. Hij liet haar de wonden tonen omdat Emil helaas nogal veel ervaring had met wolf-op-wolf verwondingen. Het zouden mogelijk wel littekens worden, vermoedde hij want ze aren diep en op een plek met zachte huid.
"Programma's helpen als je er.. ervoor openstaat." Hij kende meerdere ervan redelijk goed. Hij zuchtte en drukte een kus op Von's kruin. "Komt goed met moeder. Is weg uit oude situatie, nieuwe situatie misschien nieuw perspectief?" Tenminste, dat hoopte hij voor moeder en dochter.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor Ravief » 27 Okt 2019, 16:22

Ze leunde met haar hoofd tegen zijn schouder en dacht daar een poosje over na. Von hoefde niet per se haar hele leven in Praag te blijven. Met haar liefde voor talen en een basis in Engels en Spaans en nu dus Tsjechisch zou ze een heel eind komen. Haar moeder hierheen halen, zorgde er wel voor dat ze hier in elk geval nog wel twee jaar zou blijven. Von zuchtte en schudde haar hoofd om haar negativiteit te verjagen. Zo was zij niet. "Ik hoop het. Ik wilde gewoon.. wilde dat ze voor een keer gewoon moeder was, weet je? Niet iemand waar ik voor moet zorgen, iemand waar ik voor moet opkomen, in plaats van dat zij mij verdedigt." Von en Léan hadden dan ook na lange gesprekken een behoorlijk duur traject gekozen. Daar zou Léan leren voor zichzelf te zorgen, tekenen van obsessive gedrag zou leren herkennen en bij zulke mensen weg zou blijven en zich ertegen zou leren wapenen. Von moest het allemaal nog maar zien, maar het klonk wel heel goed.

Er gebeurde niet heel veel tussen hen behalve zwijgen en zitten en van elkaars aanwezigheid genieten. Laat in de middag gingen ze dan toch op zoek naar een nieuwe jas voor Emil en brachten ze een bezoek aan het politiebureau. Emil kreeg zijn telefoon terug en kon aangifte doen van wat er allemaal was gestolen. Bij de bank lieten ze al zijn passen blokkeren en vroegen nieuwe aan. 's Avonds haalden ze eten af bij het restaurant om de hoek.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3226
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Blaffende wolven bijten niet, of wel?

Berichtdoor varden » 27 Okt 2019, 18:15

De lome middag was precies wat Emil ook nodig had. De hoofdpijn nam af, de craving naar een volgende hit van welke substantie dan ook. En ondertussen maalde hij in zijn hoofd over Von's woroden over haar moeder. Ze wilde niet altijd voor anderen hoeven zorgen, dat klonk niet meer dan redelijk, en dan was hij net zo uit de bocht gevlogen omdat zij weg was... Het was iets waar hij lang over na dacht.
Toen hij zijn telefoon terug had pleegde hij meteen twee telefoontjes, de eerste naar zijn huisbaas om nieuwe sleutels te pakken te krijgen, en de ander naar het programma waar hij een paar jaar mee te maken had gehad. Die waren verbaasd iets van hem te horen, en tegelijk ook een beetje teleurgesteld. Het had goed geleken met Emil en nu belde hij dat hij weer hulp en therapie nodig had, maar hij kon dinsdagmiddag langskomen voor een intake gesprek met een psycholoog en dan gingen ze kijken welk traject hij in zou gaan.

Dus toen ze weer bij Von thuis waren, leek de stress overal een beetje te zijn gezakt. Tijdens het eten bleef hij keer op keer nieuwsgierig naar Von zitten kijken, tot hij haar blik ving en zowaar een beetje ondeugend grijnsde (een nieuwe look voor hem) en een slok nam van zijn biertje. "Je wilt dat ik morgen bij je intrek?" plaagde hij voorzichtig, haar woorden van eerder terughalend. En dan was hij snel geweest met zijn "ik hou van je"?

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten