Storyline

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 14 Sep 2019, 14:53

"Dat is ook precies de bedoeling. Alles wordt voorgekauwd. Alles is erop gericht om een plaatje te schetsen waardoor het machtig mooi lijkt. Je wilt niet weten wat er vooraf gaat bij een fotoshoot of een speech voordat ie publiek gemaakt wordt." Karissa rolde nog eens met haar ogen maar glimlachte weer. "We komen uit nogal andere werelden." Hallo, understatement van de eeuw!

Haar ogen begonnen te sprankelen, al was Karissa zich daar niet van bewust. "Aan die dosis opstandigheid kan ik zeker bijdragen!" Ja, dat leek haar wel wat! Dag regels, dag beleefdheid, dag sociaal verplicht leuk doen, dag neppe glimlach. Hallo zelfstandigheid en de regels breken.
_________

Niet dat ze enig idee had waar ze aan begon toen ze midden in de nacht achter Kay aanging. Gekleed in het zwart en op dikke sokken, was ze gewoon achter haar kamergenootje aangelopen. Kay wilde niets kwijt over haar plan en dat maakte het spannend. Ze had geen idee wat ze kon verwachten. "Sure, bring it on."
Even later waren ze in het kantoortje en was de deur weer zacht dichtgevallen. "Goed, waar zijn we naar op zoek?" En was het zo makkelijk te vinden? Karissa begon gewoon maar laden open te trekken en vond tenslotte een sleutelbos op het bureau. Daarmee kreeg ze, na veel foute sleutels te proberen, twee laden open die op slot hadden gezeten. Ze trok er een willekeurige dikke map eruit. Fronsend begon ze erin te bladeren en ging serieus lezen toen ze wat bekende namen zag.
Dit was.. Dit was het verslag waar Kay haar over had verteld. Waar ze een opname van had gehad. Ze had haar geloofd, maar het zwart wit op papier zien, dat was wel even andere koek. Het was niet alleen het rapport van een van de gelukkigen die het had overleefd, het was ook een rapport van de andere kant. Iemand die in de 'opruimploeg' had gezeten. Geschokt hapte ze naar adem terwijl ze verder las. Dit werd gedaan zonder vragen te stellen? Ze vermoorden mensen omdat er simpelweg geen plek voor ze was? Omdat ze.. over waren? Omdat de onderste laag een smet was op de stad? Omdat ze toch op een manier van het tuig af moesten? Dit was.. dit was te gek voor woorden. Schok maakte langzaam plaats voor woede en ze legde de map weg om een nieuwe te pakken.
Het feit dat Bern blijkbaar iemand had met zo'n hoge positie die hem af en toe een verslag kon doorbrieven, ging voor nu aan haar voorbij.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 15 Sep 2019, 13:30

“Iets dat niet past,” bromde Kay, terwijl ze direct achter de computer plaatsnam. Beschermd met een wachtwoord, uiteraard. Ze plugde hetzelfde apparaatje dat ze had gebruikt om de deur te openen in de computer en begon razendsnel te typen. Bommen waren haar specialiteit, maar diep vanbinnen waren naar Kays inzicht alle apparaten vrijwel hetzelfde. Het enige dat je moest zien te vinden, was het juiste draadje om te volgen richting de informatie die je nodig had. Het kostte haar dan ook slechts een paar minuten om binnen te komen. Het scherm opende en een strak geordend bureaublad verscheen. Bingo

Kays ogen flitsten heen en weer over het scherm. Waar zou hij een bestand verstoppen dat niemand mocht zien? Wat al vrij snel opviel waren de lijsten aan namen die al dan niet verdoken tussen zijn bestanden rondzwierven. Leveranciers, mollen, personeel, over iedereen had Bern wel iets opgeslagen. Toen Kay haar eigen naam tegenkwam, kon ze het niet laten. Naast het zorgvuldig uitgewerkte verslag van haar binnenkomst bij het Legioen (wat Kay een stiekeme glimlach ontlokte), had Bern ook een heel aantal persoonlijke notities gemaakt.

Personeelslid 3573, Kay Sanders, dochter van Dominic Sanders (personeelslid 1458), 20 jaar, technisch specialist. Subject heeft aangetoond idealistisch verwant te zijn aan de zaak, hoewel ze ook vragen stelt (ref. conversatietape 0049669 met personeelslid 3459, Josh Jax, in verband met wat er met afgewerkte projectielen gebeurt). Aandachtspunt loyaliteit, pas wanneer ze die bewezen heeft informatie geven over personeelslid 1458.

Kay kreeg een onaangename prop in haar keel, maar las verder voordat ze zichzelf toestond daar aandacht aan te besteden.

Mogelijke doelwitten: K9, Malika Bonsma (twijfel), Karissa Bonaventura (nog geen personeelsnummer), Josh Jax (3459). Toont weinig potentie voor veldwerk in verband met een gebrek aan volgzaamheid. Wellicht te motiveren.

Kay werd een beetje misselijk. Verwoed zocht ze naar een bestand over personeelslid 1458, haar vader, maar tevergeefs. Vervolgens stuitte ze echter wel op een ander bestand, een link naar een livestream, die haar de wenkbrauwen deed fronsen. Op haar scherm verschenen twee figuren, duidelijk een man en een vrouw, de een een stuk groter dan de ander, in iets dat duidelijk een goed afgesloten kamer was. Livestream subject 34 en 35, zaak K. Bonaventura, stond erboven.

“Karissa… Heb jij enig idee waar ik nu naar kijk?”
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 15 Sep 2019, 14:21

Af en toe keek ze over haar schouder. Karissa was zelf niet slecht met een computer of een netscherm, maar hoe snel Kay was.. dat was haast een beetje eng. Ze maakte een mentale notitie om de vrouw niet tegen zich te krijgen als ze het kon voorkomen. Ze rilde lichtjes bij het idee dat iemand bij haar persoonlijke dingen inbrak en alles aan het besnuffelen was. Hoewel dat ook precies een reden was waarom Karissa weinig tot niks aan persoonlijke gedachten online bewaarde.

Diep met haar neus in verslag nummer drie, was het eventjes heel lastig om daaruit wakker te worden. Het was moeilijk om dit allemaal te verwerken. De namen en de compleetheid van de verslagen deden echter alle twijfel verdwijnen. Dit gebeurde. Dit was echt. Dit was wat ze hier deden en wat de Raad mensen aandeed. Heel erg bewust.
Ergens was ze dan ook opgelucht om haar naam te horen en niet verder te hoeven lezen, maar het was ook lastig om de map te sluiten. Ze wilde vat op deze werkelijkheid krijgen en Karissa wist niet hoe. Ze kwam overeind en leunde naast Kay tegen het bureau. Met een frons staarde ze naar de beelden en het duurde oprecht twee hele minuten voordat de tekst bij de beelden tot haar doordrongen. Livestream? Livestream! "What.. Dat is Tarek.. hoe.. hoe.. wat doet hij hier?" Met grote ogen van schrik en ergens ook gewoon stomme verbazing keek ze naar Kay. Waar ze normaal voorzichtig was met de vrouw aanraking en voorzichtig met haar woorden, was ze dat nu niet. Karissa greep haar bij haar arm, stevig genoeg om het te voelen maar niet om haar pijn te doen. "Is dat hier? Kay, kan ik naar hem toe? Hij moet weten dat ik oké ben, alsjeblieft!"
Ze waren niet echt BFF's en dus had Karissa geen idee hoeveel Kay van haar wist. Ze wist wel dat ze haar niets had verteld over haar bewaker en vriend en... Ooh, hij was hier! En een soort van oké? Ze moest hem zien. En wel nu!

"Tarek is mijn bodyguard, maar eigenlijk ook mijn beste vriend. Al weet ik niet of hij dat doorheeft." Karissa knikte even naar het scherm en zuchtte toen. "Er was een of andere gek die een aanslag deed op mijn leven. We zijn toen echt maar net ontsnapt en ik logeerde met hem op een veilige plek voordat we naar huis zouden gaan. Ik ben 's nachts toen ik lag te slapen uit het huis geplukt door het Legioen en tot nu toe heeft niemand me iets over Tarek willen vertellen."
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 14 Nov 2019, 18:01

Kays blik ging naar Karissa. “Ken je hem?”

Karissa’s hand kneep haar arm een beetje fijn, maar Kay zei er niets van. Nu ze zo dichtbij stond, moest Kay toch wel wat moeite doen om haar aandacht van de geur van Karissa’s haar terug naar het beeldscherm te verplaatsen. Ze zei niets, maar haar vingers vlogen over het toetsenbord. Er openden zich verschillende schermen, waar Kay uiteindelijk een kaart uit wist te trekken van het complex, waarop aangegeven stond waar de gevangenen zaten. Om ervoor te zorgen dat ze dat op een later moment in de haast niet zou vergeten, kopieerde ze die kaart direct naar het schijfje dat nog steeds in de computer zat geplugd. Toen ze de cel eenmaal gelokaliseerd had, concentreerde ze zich op de connectie tussen de camera en hun eigen locatie.

-- -- --

Na al die uren zonder actie, was het geen wonder dat de kleinste beweging in de kamer Tareks aandacht trok. Hij gebaarde naar Vera en toen naar de camera in de hoek van de cel. Het rode lichtje onderaan de lens begon verwoed te knipperen. Dat was nieuw.

-- -- --

Kay gromde uit frustratie, “Ik krijg geen connectie met de speaker. Ik kan het lampje laten flikkeren, maar dat is alles. ”
Haar wenkbrauwen gingen even de lucht in bij Karissa’s verhaal. Uit huis geplukt? Dat klonk niet bepaald zachtzinnig.

Haar blik gleed even naar de livestream. De man - Tarek - leek door te hebben dat er iets gebeurde. Maar hoe zouden ze en boodschap naar hem over kunnen brengen zonder een heel apparaat aan alarmbellen af te laten gaan? Ze had gehoopt daar nog iets op te vinden, maar een klik in het sleutelgat gooide per direct roet in het eten. Zonder er verder bij na te denken greep ze Karissa met één hand over haar mond en haar andere bij de schouder beet, en sleurde haar onder het bureau, dat gelukkig aan één kant dicht was, waardoor de indringen hen niet direct kon zien. Als hij zou besluiten om achter het bureau te gaan zitten daarentegen, dan waren de rapen gaar.

-- --- --

Tarek ging iets meer rechtop zitten en focuste zich op de camera, maar het geflikker leek weer net zo snel op te houden als het begonnen was. Teleurgesteld zakte hij weer onderuit.

-- -- --

Voorzichtig liet Kay Karissa los, toen eenmaal duidelijk was dat ze uiterst stil moesten blijven zitten. Vervolgens kromp Kay in elkaar en legde ze haar hand plat tegen haar voorhoofd, terwijl ze haar ogen dicht kneep. De stick! Ze had die verdomde USB-stick in de computer laten zitten…
De dissectie van Kermit de Kikker.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast