Storyline

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 04 Nov 2017, 17:32

Ze trok even een wenkbrauw op. Lapzwans? Dat was een interessante benaming voor zijn ex-werkgever. Toegegeven, ook zij had niet altijd aardige woorden over voor haar leidinggevende, maar ze wist beter dan daar echt wat over te zeggen. Vera glimlachte vermoeid naar hem. "Ik wil haar gewoon vinden en haar veilig thuisbrengen. Het maakt me op dit moment niet meer uit hoe. Hoe langer iemand vermist is, hoe kleiner de kans dat deze levend teruggevonden wordt." Ze nam hem op en wist dat ze eigenlijk moest oppassen met wat ze hier deed. Misschien had ze gewoon voor de deur moeten blijven staan, maar dan had hij haar waarschijnlijk een mep verkocht. "Ik laat de map met wat we tot nu toe hebben hier liggen. Denk er even over. Ik denk dat we samen een goede kans maken om Karissa te vinden." Ze stond op en veegde haar handen af aan haar spijkerbroek. "Je hebt mijn nummer." Waarna ze hem nog even toeknikte en daarna verliet ze zijn huis. Zoals beloofd liet ze de dikke map met bewijs en ideeën en wat al niet meer voor hem achter.
________

Karissa wilde hem nog tegenhouden en toeroepen dat dat misschien niet het meest handige plan was, maar toen was hij al weg. Verbijsterd bleef ze op de rand van de plantenbak zitten, schudde haar hoofd en besloot dat het een goed idee was om wat water te drinken en een wc op te zoeken. Ze zou snel genoeg zien hoe het was afgelopen met Kay en Josh, al vermoedde ze -zelfs met haar ietwat beschonken staat- wel dat het niet heel rooskleurig eruit zag.

Een uur later, ze had Josh nog heel kort gezien, ging ze op zoek naar Kay. Ze vond haar buiten, zonder gezelschap en hees haar omhoog. "Volgens mij is het zo wel mooi geweest, of niet dan? En wat in de vrede heb je met Josh gedaan?"
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 24 Nov 2017, 13:15

Tarek zweeg. Hij had haar verwarring en haar bezorgdheid gezien, maar wist niet zo heel goed wat hij daarmee moest doen. Wat Bonaventura van hem dacht zou hem op dit moment sowieso worst wezen, maar de woorden van Palissander konden werkelijk van alles betekenen. Nam ze hem in de maling of was ze daadwerkelijk alleen uit op een geslaagde reddingsactie? Kon hij haar vertrouwen?

Toen de rechercheur eenmaal vertrokken was, nam Tarek de rest van de nacht de tijd om de dikke map door te spitten. Er stond veel in dat hij al wist, maar een paar details waren anders. Daarbovenop had Vera aantekeningen in de kantlijn gemaakt die meer informatie bevatten dan de hele gedrukte tekst bij elkaar. Duidelijk een bezig bijtje, die Palissander.

Dienst inspireert wederdienst. De volgende morgen stond Tarek voor dag en dauw bij Vera voor de deur. Hij ging niet naar binnen, maar gooide haar map door de brievenbus, samen met een envelop met een briefje erin.

In je aantekeningen suggereer je een aantal mogelijke leden van het Legioen. Laten we bovenaan de lijst beginnen. Ik ontmoet je daar, 9u. - T.

________

Kay probeerde overeind te komen om Josh te achtervolgen, maar werd tegengehouden door de hand van Malika. “Laat hem joh. Hij is niet belangrijk. Kom hier.” De rosse schone probeerde haar terug in de omhelzing te trekken, maar Kay duwde haar van zich af. “Hij is mijn vriend,” mompelde ze. Ze was misschien te aangeschoten om niet dubbel te zien, maar Kay herkende wel de nood om haar maatje om uitleg te vragen in haar binnenste.
Malika trok een wenkbrauw op. “Prima. Ga maar achter die verloren puppy aan. Wij zijn klaar hier.” Daarop stond ze op en was ze even snel weer verdwenen als dat ze die avond verschenen was.

Kay ging even versuft zitten en legde haar hoofd in haar handen. Nog geen minuut geleden was alles zo mooi en gezellig. Hoe was dit nou weer gebeurd? Haar hoofd tolde en ze moest moeite doen om haar gedachtes te ordenen. Daar hielp het gevoel dat ze op een zeilboot temidden van een woeste zee zat ook niet echt aan mee. Veel tijd om erover na te denken kreeg ze niet, want ze werd al snel omhoog gezeuld door Karissa. Ze kon geen antwoord geven op haar vraag, aangezien dat precies op het moment dat ze overeind kwam, de gal zich in haar keel introduceerde. Nog net kon Kay Karissa uit de weg duwen voordat ze steun zocht bij de boom terwijl alle drank van die avond weer naar boven kwam. Haar hoofd bonsde en ze grimaste vanwege de vieze nasmaak.
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 15 Dec 2017, 10:31

Als Vera hem in de maling nam, dan was ze hier wel een bijzonder gevaarlijk spelletje aan het spelen. Haar baas wist er immers niets van en als ie er al achter zou komen voor er resultaten waren geboekt, dan waren de rapen gaar. Waarschijnlijk zou ze ontslagen worden, of als ze het heel goed wist te spelen kon ze blijven, maar dan mocht ze boetes uit gaan schrijven. Als er iets was wat beschamend wat en waar ze een hekel aan had, dan was het die functie wel. Nee, Vera ging compleet buiten haar boekje en ze kon alleen maar hopen dat het de juiste gevolgen had.

Toen ze in de ochtend de map en het briefje trof, moest ze zich zowaar haasten. In vliegende vaart ging ze van douche, naar ontbijt, naar nog even haar haar vastbinden en de juiste schoenen aantrekken voor ze de deur al achter zich dichttrok. Peter Tonnare was de eerste die op de lijst stond. Hij werd al jaren verdacht, maar ze hadden nog nooit wat kunnen vinden. Hopelijk werd dat vandaag anders, al betwijfelde Vera ergens dat ze direct geluk zouden hebben. Ze keek even naar Tarek toen ze hem inderdaad daar aantrof. "Jij mag wel leiden," bromde ze, een tikje chagrijnig omdat ze geen tijd had gehad voor koffie vanochtend en bonsde op de deur.
____________

"Ugh..." Karissa trok een gezicht en hielp toen om Kay's haar uit haar gezicht te houden en bleef zo staan tot het erop leek dat het overgeven over was. "Oké... geweldig... Ga ergens zitten, dan haal ik wat water voor je."
Ze kon blijkbaar een stukje beter tegen drank dan de ander, maar het was niet echt fris en Karissa begon spijt te krijgen van de laatste paar slokken die ze achterover had geklokt. Maar ze hield woord en kwam terug met een groot glas water en gaf die aan Kay.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 02 Jan 2018, 18:04

Tarek stond al fris en fruitig – en overigens toch ietsiepietis nors – voor de deur van Tonnare te wachten. Toen Vera er eenmaal aankwam, draaide hij zich om en onthulde daarmee de twee bekers koffie die hij bij zich had. “Ik ben er maar vanuit gegaan dat je hem zwart drinkt,” murmelde hij. Zonder verder op een reactie te wachten bonsde hij hard op de deur. “PETER TONNARE, BEVEILIGING! DOE DIE DEUR OPEN OF IK LAAT MEZELF ERIN,” bulderde hij zo hard dat de vogeltjes uit de struiken vluchtten. Hij had zijn research gedaan: Tonnare stond niet bekend om zijn medewerking. En al helemaal niet om zijn goede band met zijn buurtbewoners. Hij had al minstens vijf keer een gebiedsverbod van twee van zijn buurvrouwen aan moeten vechten, maar werd telkens net niet uit zijn huis geknikkerd.

De deur schoof een heel klein stukje open, en een klein mannetje dat Tarek nog het meest deed denken aan een wezel stak zijn neus naar buiten.
“Ssst! Mijn buren,” siste het mannetje verschrikt.
“Laat ons erin en zij hebben nergens last meer van,” bromde Tarek.
Aarzelend deed het mannetje de deur open en liet hen binnen. Hij had witte sloffen aan met wolkjes erop, en een bijpassende kamerjas. Tarek trok zijn wenkbrauwen op en liet zijn ogen door de woonkamer gaan. De kans was klein dat Bonaventura hen zo ver als dit zou natrekken, als hij daar überhaupt aan dacht, dus hij dacht wel dat het veilig was om hun eigen naam te gebruiken. Hij kwam maar direct ter zake.
“Tarek Thomasson, Vera Palissander. Ooit van Karissa Bonaventura gehoord?”

Twintig minuten later stonden ze alweer buiten. Tonnare was misschien een linkmiechel, maar hij gaf blijk van bijzonder weinig wereldkennis. Hij had met rode oortjes gevraagd of Karissa misschien dat meisje van die schunnige website was met wie hij elke woensdagavond zat te chatten. Tarek had hem nog net geen mep verkocht en stond met een zuur gezicht op de stoep. “Volgende dan maar,” gromde hij.

Tegen lunchtijd en vier adressen later hadden ze nog niets meer ontdekt. Tarek en Vera zaten in een koffiezaakje met een broodje en een kop troost, want zonder benzine rijdt je motor niet. Tarek zat met een zuur gezicht te kauwen en slurpte van zijn koffie. “De mensen op de lijst weten nauwelijks wie Karissa is, en als we over het Legioen beginnen klappen ze al helemaal dicht. Er moet toch een betere manier zijn om die mensen op te sporen. Als ze geen goed beschermd netwerk hadden, dan waren ze toch al lang ontdekt.”
____________

Kay’s hoofd bonkte en ze hoorde Karissa nauwelijks. Het water nam ze echter dankbaar aan, en nadat ze even haar mond had gespoeld en haar ogen had uitgewreven voelde ze zich niet noodzakelijk beter maar wel helderder. “Dank je. Heb jij Josh misschien weg zien gaan?”
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 04 Jan 2018, 20:22

Stilletjes bestempelde ze hem als held en nam een slok van de koffie. Zwart, zoals hij had gezegd en precies zoals ze het graag dronk. Bovendien was het goede bocht, niet van dat motorolie wat ze soms ook wel durfden te verkopen.
Tarek de leiding laten nemen was ronduit interessant. Iets aan zijn agressieve manier van doen, vertelde haar een heleboel over hem. Voornamelijk dat hij echt gaf om het meisje, ook al kon diens vader hem geen reet schelen. En ondertussen, gezien ze behoorlijk wat dagen verder waren, was hij redelijk wanhopig om ook maar iets te vinden aan een spoor richting zijn protegé. Zo kwam hij in elk geval over, of ze daarin echt gelijk had, wist ze niet. Vera ging het ook niet vragen.

Ze dacht over zijn woorden na, terwijl ze eerst haar broodje naar binnen werkte. Vervolgens drie slokken koffie. "Misschien benaderen we het verkeerd. Ze zijn niet zo happig op ondervragingen.. maar ze zijn wel altijd op zoek naar informatie." Daarbij keek ze de man weer aan. "Bekijk het van de andere kant. Je bent ontslagen, maar je hebt heel wat tijd doorgebracht bij belangrijke piefen in de politiek. Informatie waar het Legioen om zit te springen. Heb je niet iets aan duistere geheimen ontdekt waarvan Bonaventura liever heeft dat niemand ze weet? Dat is iets wat je in kunt zetten. Strooi rustig in een paar kroegen rond dat het een klootzak is en je genoeg over hem te vertellen hebt en misschien komen ze dan wel naar jou." Het was niet netjes en waarschijnlijk zou het zijn kansen verkloten om ooit weer als Karissa's beveiliger aan de bak te gaan, maar tegelijk gaf het hen een degelijke kans om het meisje op te sporen.
________________

"Hmmn... hij keek niet zo blij. Misschien moet je morgen even langsgaan en uitleggen over.. " Karissa haalde haar schouders op en keek haar aan. "Wat er ook maar is gebeurd waardoor hij wegliep." Ze aarzelde wat. "Zijn plan om je te vertellen dat hij je leuk vindt, ging dus niet zo goed?" Ze kenden elkaar hier helemaal niet goed genoeg voor, maar tegelijk kon ze het niet laten.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 05 Jan 2018, 16:15

Tarek was inderdaad wanhopig. Het was nu al een paar dagen geleden dat Karissa verdwenen was en hij had nog maar bar weinig ontdekt, behalve het feit dat het Legioen erachter zat. Het Legioen. Van alle organisaties op de wereld moesten nou juist die onvindbare idealistische tofuvreters dat meisje ontvoeren. Het was onbegonnen werk en daar werd Tarek bijzonder chagrijnig van.

Binnen drie happen was zijn broodje weg en hij luisterde stil naar wat Vera hem voorlegde, met zijn belachelijk grote handen om het koffiekopje geklemd. Bonaventura zwartmaken? Afgezien van het effect dat dat op zijn loopbaan zou kunnen hebben, was er ook het meisje. Hoe zou zij reageren als hij ging rondbazuinen wat voor man haar vader was? Zijn blik werd duister en hij dacht aan de laatste keer dat hij iets persoonlijks van Karissa had gedeeld en hoe ze daarop gereageerd had, de avond voordat ze verdween. "Oh, ik weet wel wat," klonk het vervaarlijk, "alleen vergeeft Karissa me nooit als ik dat aan de wereld ga verkondigen." Zijn blik gleed naar het vermoeide gezicht van zijn nieuwe teamgenoot en voor het eerst realiseerde hij zich dat ze eigenlijk een groot mysterie voor hem was. Dit soort dingen leerden ze je niet op de academie.

----

"Ja, misschien is morgen beter." Hoewel Kay het bijzonder vervelend vond dat ze Josh de hele nacht alleen zou moeten laten met zijn gedachten, begreep zij ook wel dat het nu geen goed moment was. Ze staarde even naar haar handen. Toen Karissa echter vertelde waarom Josh haar was komen zoeken, schoot haar hoofd omhoog. "Hij kwam wat... oh, nee." Kay legde haar bonzende hoofd in haar handen en sloot even haar ogen. Kon deze avond nog erger? Na een tijdje drong het tot haar door dat Karissa nog op antwoord wachtte. Haar blik gleed naar die van het meisje dat nog steeds de associatie moet een billboard bij haar opriep en ze haalde even diep adem terwijl ze weer rechtop ging zitten. "Dat ging inderdaad niet zo goed. Hij kwam aanlopen toen ik met Malika zat te zoenen."
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 06 Jan 2018, 00:00

Iets in zijn blik en hoe hij die woorden uitsprak, zorgde ervoor dat Vera een hele tijd stil bleef. Bedachtzaam at ze de rest van haar belegde broodje op. Moest ze hem overhalen om het te gebruiken? Zodat Tarek kon infiltreren en een kans had? Meer was het niet; een kans. Het kon alle kanten op gaan. Hoe dan ook werden er reputaties beschadigd en dan was het nog maar de vraag of het zou lukken om contact te leggen met de juiste mensen van het Legioen. Dat was dan ook alleen nog maar contact leggen, nog niet eens zeker wetende of het Legioen er wel achter zat, en maar hopen dat ze dan bij Karissa terecht zouden komen. Hoewel Vera wel geloofde dat het Legioen het enige aanknopingspunt was, waar ze echt vanuit konden gaan.
"Ik kan er niet over oordelen, het is iets wat je echt zelf moet gaan afwegen." Waarop ze het laatste beetje koffie naar binnen goot. "Maar als het info is waardoor je haar vrijkrijgt.. dan heb je de rest van je leven nog om je excuses te maken naar haar. Beter dat dan over een onbepaald aantal dagen haar lichaam vinden omdat het Legioen niets meer aan haar heeft." Het was nogal hard wat ze zei, maar ze schoten niets op. "Denk er even over na. Dan doe ik de volgende op de lijst wel alleen. Als we dit plan willen doorvoeren, kunnen we beter niet samen gezien worden bij ondervragingen."
___________

Eh.. wat? Had ze dat goed verstaan? Kay had met een meisje zitten zoenen op het moment dat Josh...? Dat was inderdaad wel heel ongelukkige timing. Waarna ze even moest nadenken over dat Kay blijkbaar niets met jongemannen had. Ze had dat in haar beschermde wereldje nog nooit meegemaakt, maar afgezien dat ze zich er geen voorstelling bij kon maken, vond Karissa er niet zoveel van.
"Dat is wel knap lullig ja. Weet je, je kunt het hem morgen uitleggen, het zal hem even pijn doen maar hij komt er heus wel overheen. Wat dacht je ervan om richting bed te gaan voor nu?" verder wist ze niet wat ze met de situatie moest. Ze had geen goede vriendinnen waarmee ze privé dingen deelde en jongensadvies was al helemaal haar expertise niet.
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 04 Feb 2018, 17:04

Hij bromde wat ten afscheid. Toen Vera eenmaal weg was, dubde Tarek nog een hele tijd na over haar worden. Dan heb je de rest van je leven nog om je excuses te maken naar haar.

Die avond zorgde Tarek ervoor dat het balletje ging rollen. Allereerst contacteerde hij Brock, die zoals verwacht geen enkele moeite had met het zwartmaken van Bonaventura. Vervolgens contacteerde hij een aantal mensen uit de huiselijke staff van Bonaventura, mensen van wie hij wist dat hij ze kon vertrouwen en van wie er verrassend veel niet vreemd opkeken bij zijn verhaal over wat hun werkgever allemaal uitvrat. Hij trok van kroeg naar buurthuis, liet hints vallen, vertelde verhalen onder het mom van dronkenschap over blauwe plekken op de armen van het meisje dat hij tot zijn spijt niet goed genoeg had beschermd. Niets wat hij zei was onwaar, maar hoewel het geveinsde schuldgevoel dat hij tentoonspreidde niet volledig uit zijn duim gezogen was, voelde hij zich toch als een autoverkoper die de kilometerteller terugdraait om zijn waar aan een hogere prijs te slijten. Het was diep in de nacht toen hij eenmaal thuis was. Tarek stuurde nog een klein berichtje naar Vera met de boodschap dat hij haar plan in gang had gezet, voordat hij in slaap viel.
___________

Kay stond zelf nauwelijks stil bij de reactie die haar woorden teweegbrachten. Het enige waaraan ze kon denken was slaap en stilte in haar hoofd. Ze knikte dan ook naar Karissa en liet zich meeslepen naar “hun” kamer.

Hoe slecht ze zich die avond ook gevoeld had, het was niets vergeleken bij de bonkende hoofdpijn, de vloekende maag en de ruwe keel waar Kay de volgende ochtend mee opgezadeld werd. Ze werd wakker met een kreun, was te laat voor het ontbijt, moest halsoverkop terug naar haar kamer omdat ze vergeten was een schoon shirt aan te trekken en tot overmaat van ramp was Josh nergens te bekennen toen ze eenmaal op haar werkplek aankwam. Het was nu echter niet het moment om als een malle door het complex te gaan lopen zoeken, dus er zat niets anders op dan aan het werk te gaan.

Later die ochtend gedurende een van haar gebruikelijke tripjes naar het magazijn, bereikte een bekende stem Kays oren. Het was niet haar gewoonte om te luistervinken, maar toen ze haar naam hoorde gevolgd door gegiechel, hield ze toch even haar pas in.
“Ik bedoel, ze kon best een beetje zoenen, maar ik zie mezelf echt niet met iemand die de gevoelens van zo’n verloren puppy belangrijker vindt dan mijn gezelschap. Ik bedoel, ze heeft totaal geen prioriteiten.”
Lettergreep voor lettergreep drongen Malika’s woorden Kays oren binnen. Even wreef ze met haar vingers over haar oogkassen. Dit soort geniepigheid was voor Kay onvoorstelbaar en ze had geen flauw idee hoe ze ermee om moest gaan. Malika merkte niet dat ze afgeluisterd werd, dus ze ging rustig verder.
“Geen wonder dat ze in de onderste laag terecht is gekomen, dat gebeurt slimme mensen gewoonweg niet.”
Kays wenkbrauwen schoten even omhoog en even ging ze met een lege blik in haar ogen met haar vingers door het piekerige haar in haar nek. Tot zover de leuke gebeurtenissen van gisteravond. Toen ze Malika en haar giechelende vriendin weg hoorde lopen kwam ze zelf ook weer in beweging, enkel om vervolgens Bern tegen het lijf te lopen.

“Sanders! Daar ben je. Kun je even bij mijn kantoor naar binnen stappen? Ik wil iets met je bespreken.”
Zijn blik gleed over niets-loslatende gezicht van het meisje. “Nu graag, miss Sanders.”
De dissectie van Kermit de Kikker.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 3283
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Storyline

Berichtdoor Ravief » 07 Feb 2018, 18:17

Voor Vera en Tarek gingen er een paar dagen voorbij zonder dat er veel interessants gebeurde. Vera hield hem op de hoogte van haar vorderingen met de lijst. Tot nu toe leek zowel de zachtaardige routine als 'bad cop' niet echt te werken.
Nana hield Tarek op de hoogte van Kiki en haar avonturen -gezien de energie en het plezier dat ze in het leven had, was dat nog best een klus.

De twee zaten juist samen aan een kop koffie, Vera had lunch meegenomen, om nog eens over de hele zaak te gaan, toen het geruchtencircuit ook haar bereikte. Ze verslikte zich in een slok van het zwarte goud en keek met grote ogen naar Tarek, nadat ze het berichtje op haar telefoon nog eens had gelezen. "Is het waar?" ze hadden het niet meer over zijn plan gehad, behalve dat het in werking was gezet en dat ze vanzelf zouden merken of het werkte. Haar stem was zacht en ze kwam weer aan tafel zitten, de schaal met warme broodjes in haar hand. "Bonaventura heeft losse handjes?" Onderzoekend namen haar lichtbruine ogen de man tegenover haar op. Had Karissa hem in vertrouwen genomen? Of had hij het zelf ontdekt? Hoe beschermde je iemand voor de gevaren in haar eigen huis? En als ze het meisje vonden... dan stuurden ze haar terug het leeuwenhol in? Vera wist niet of ze dat wel kon. Maar de man zat in de Raad en was zo goed als onschendbaar.. Er kwam een wat duistere blik in haar ogen, waar ze zelf niet van bewust was, terwijl ze hier over nadacht. Het kwam allemaal iets te dicht bij huis en er trok even een spiertje bij haar kaak.
____________

Karissa had besloten om haar te laten slapen. Ze wist niet of ze daar goed aan deed, maar de drank van gisteravond had duidelijk nog even nodig om uit te werken bij Kay. Wellicht zou een pijnstiller en een lange douche haar op weg helpen. Ze zat zwijgend tegenover Josh bij het ontbijt. Het was nogal ongemakkelijk allemaal. Het waren haar zaken niet en ze had zich ook weleens beter gevoeld en wat zou ze ook moeten zeggen? 'Ze was dronken, ze meende het niet'? Ze wist niet eens of het wel waar was. En als Kay echt met Malika had zitten zoenen, dan was de kans erg groot dat Josh zich er maar overheen te zetten had.

Haar gedachten gingen in cirkeltjes rond en uiteindelijk, na toch iets aan eten naar binnen te hebben gewurmd, nam ze Spetter maar mee voor een rondje door de tuinen. Ze had nog nooit nagedacht over dat vrouwen natuurlijk ook vrouwen konden zoenen en daarop konden vallen in plaats van op mannen. Het werd haar maar weer eens pijnlijk duidelijk dat ze echt niet zoveel verstand had van hoe het eraan toe ging in het leven. Of nou ja, in het leven van mensen die niet te maken hadden met de pers.
---
Misschien was Bern niet echt een geliefd persoon hier, maar hij was wel op de hoogte van het een en ander. Hij zette Kay een glas water en twee tabletjes voor. Hij sliep niet heel ver bij de openbare ruimte vandaan en de muziek en het gelach hadden hem heel kort wakker gehouden. Zolang iedereen zijn troep weer opruimde en de volgende dag een soort van kon functioneren, had hij er geen problemen mee. Ooit was hij ook jong geweest tenslotte.
"Goed.. waar staan we met Karissa? Ben je al iets meer tot haar doorgedrongen? Denk je dat je haar kunt overtuigen van onze zaak en dat ze zich daarvoor wil inzetten?"
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Woordenwerpster
Berichten: 117
Lid geworden op: 07 Sep 2015, 15:05

Re: Storyline

Berichtdoor Woordenwerpster » 10 Mar 2018, 12:50

De daarop volgende dagen deed Tarek zijn best om de geruchtenmolen zowel in gang te houden als te blijven voeden. De gezichtsuitdrukking van Vera toen het nieuws haar bereikte had hij dan ook vaker gezien. Desalniettemin was haar reactie een stukje heftiger dan die van de meesten. Hij knikte langzaam, denkend aan de manieren waarop hij Karissa had willen en moeten helpen. Meer dan eens knaagde het gevoel dat hij had tekortgeschoten. “Begrijp me niet verkeerd, ik zou nooit een ontvoering verbloemen, maar soms vraag ik me af of ze echt wel slechter af is waar ze nu is, of dat ze daar meer kansen heeft. Bonaventura deed altijd zijn uiterste best om haar net klein genoeg te houden.”
____________

Kay had niet bepaald zin om met hem mee te gaan, maar er zat niets anders op. Ze nam dankbaar een paar slokken water, maar was te trots om de tabletjes ook door te slikken. Het duurde even voordat zijn vraag bij haar doordrong. Karissa? Juist… Karissa. “Voor zover ik weet heeft ze al een paar mensen gesproken. En ze doucht soms midden op de dag, dus ik denk dat ze ook wel eens in de sporthal is geweest.” Het was haar niet helemaal duidelijk wat Bern van haar wilde. Ze was toch geen babysitter?
De dissectie van Kermit de Kikker.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast