Tahuna - de rpg

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 01 Jul 2016, 13:26

Blijkbaar verstonden ze ook geen Frans. Dat was de enige taal waarin hij, naast Engels natuurlijk, les had gekregen op de middelbare school. Hij probeerde woorden van een andere taal te herinneren, een taal uit een land waar hij met zijn vele reizen was geweest, maar meestal had hij zich daar prima weten te redden met het Engels. Hm, lastig dit.
Opeens stond er een door de zon gebruind meisje voor hem met een bord exotisch eten. Eh... Eigenlijk had hij zijn hulp aangeboden, maar dit mocht ook. Toch een beetje overdonderd pakte Adam het bord aan. "Merci," probeerde hij alsnog. Had ze het Frans misschien herkend, al had ze hem niet letterlijk verstaan? Hij nam haar onderzoekend op. Doordat ze het eten met een glimlach aangeboden had, leek het hem wel een aardig meisje. Hij vermoedde dat ze jonger dan hij was, maar niet per se heel veel. Ondanks haar kleine gestalte straalde ze namelijk wel volwassenheid uit. De enorme tatoeage over haar rechterschouder viel hem ook meteen op.
Hij wist niet in hoeverre het als onbeleefd werd gezien wanneer je niet direct op het eten aanviel, maar hij waagde die kans toen hij de nieuwsgierige blik naar zijn camera zag. Adam greep de spiegelreflexcamera vast en toonde haar de laatste foto's die hij genomen had. "Dit maakt foto's. Het, eh," hoe legde je dit uit?, "Het vangt beelden van eerder." Onbewust was hij weer naar het Engels overgestapt, omdat zijn vocabulaire in het Frans niet zover reikte.
Laatst gewijzigd door Tranquilozination op 01 Jul 2016, 16:35, 1 keer totaal gewijzigd.
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 01 Jul 2016, 13:37

En dat was enkel het gedeelte dat hij zou kunnen zien. De rest viel weg onder haar haar en onder haar kleren, gezien Kaina's rug bijna volledig was bedekt door inkt. De mannen van de stam droegen hun grote tatoeages op hun borst en in het zicht, die van vrouwen waren meestal iets subtieler zodat ze gedeeltelijk te verbergen waren. Kaina's blik werd wantrouwig toen Adam het apparaat aanzette, maar ze schrok op z'n minst toen ze een plaatje van hemzelf met nog wat anderen zag. Hoe.. hoe kon dat? Verbijsterd raakte ze het scherm aan en het duurde een tijd voor ze doorkreeg dat dat niet echt Adam was maar een soort vreemde tekening. Tekeningen werden hier ook wel gemaakt, hoewel nooit van mensen maar enkel van dieren en goden. De houtsnedes waren in vele huizen te bewonderen en er waren natuurlijk de grote totempalen bij het altaar voor de goden. "Magie", fluisterde Kaina zacht, maar ergens wist het meisje heus wel dat het dat niet was. De stam had nauwelijks contact met de buitenwereld, maar net genoeg om te weten dat er allang dingen mogelijk waren die zij niet hadden hier. "Hoe heet deze plaatjesmaker?" Wat was hun woord ervoor? Vragend keek Kaina hem aan, al kon ze zich meteen wel voor haar hoofd slaan. Natuurlijk verstond hij haar net zo min als zij hem! Dus wees ze vragend naar het apparaat en maakte een beweging met haar mond alsof ze praatte. Ze hoopte dat hij begreep dat ze wilde weten hoe het ding heette.

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 01 Jul 2016, 13:53

Half geamuseerd keek Adam toe hoe het meisje hierop reageerde. Ze leek wel een reeks emoties bij langs te gaan: wantrouwen - schok - ongeloof - verbazing. Natuurlijk hoorde hij wel dat ze iets vroeg, vanwege de vragende toon en blik, maar wat? Tja, dat was de vraag. Toen ze de gebaren maakte, snapte hij het. "Oooh, je wilt weten hoe dit heet. Dit is een," hij wees ernaar en articuleerde de klanken extra duidelijk, "camera." Hij liet het spiegelreflex-gedeelte maar achterwege, dat zou te lang worden.
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 01 Jul 2016, 13:59

Camera... Een vreemd woord voor een plaatjesmaker, vond Kaina, maar wie was zij om in discussie te gaan over iemand anders taal? Dus knikte ze. Toen wees ze naar zichzelf. "Kaina." Waarna ze na naar hem wees. Wat was zijn naam? Ondertussen kon ze het niet laten hem ook even te bekijken. Ze had nog nooit iemand gezien met zulke lichte ogen en haar, en dat vond ze eigenlijk een beetje vreemd. Meer stamgenoten keken naar hem, en naar een paar anderen die zulk blond haar hadden. Zijzelf kreeg wat meer kritische blikken dat ze met een vreemde stond te praten, en ook nog eens niet hielp.

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 01 Jul 2016, 14:11

"Kaina." Hij liet de klanken over zijn tong rollen. Mooie naam, die kende hij nog niet. Gelukkig was het geen onmogelijk lange naam die hij niet uit kon spreken, dat had hij ergens nog wel verwacht van deze onbekende stam. Adam knikte haar toe, een combinatie van een soort aangenaam en een teken dat hij snapte wat er van hem verlangd werd. Hij wees naar zichzelf. "Adam."
Zijn blik volgde de hare naar zichzelf - naar het bord dat hij nog in zijn handen had, dacht hij - en naar haar stamgenoten. Die laatsten leken het niet echt prettig te vinden dat hij met haar stond te praten. Of was het andersom? Wel zag hij dat ze allemaal bezig waren om voorbereidingen te treffen voor hun onverwachte gasten. Dat deed hem denken aan zijn eerdere aanbod om te helpen. Adam wees naar het bord en vervolgens naar de andere mensen en deed alsof hij het uitdeelde. "Kan ik helpen? Je peux aidé?"
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 01 Jul 2016, 16:45

"Adam", probeerde zij nu de klanken van zijn naam, die haar vreemd overkwamen maar die wel redelijk makkelijk gingen. Gelukkig maar. De blikken die ze toegeworpen kregen waren inderdaad meer voor haar bedoeld. Het was ongepast voor een jonge ongehuwde vrouw om maar vrij te doen wat ze wilde, maar Kaina stond om dergelijk gedrag bekend en het had haar al heel wat tatoeages opgeleverd. Dit keer begreep ze zijn gebaren wel, hoewel ze niets begreep van het Engels of Frans. "Ik wil helpen", waarna ze de woorden in haar taal nog twee keer herhaalde zodat hij het kon herhalen naar andere stamgenoten ook al zou hij misschien niet begrijpen wat ze precies zei. Daarna liep ze met hem mee naar een groepje vrouwen die met twee grote kookpotten in de weer waren zodat straks iedereen te eten had. Het zou een zelfde soort pap van bonen worden, met iets erbij dat op rijst leek. Ze legde aan de vrouwen uit dat Adam wilde helpen en dat hij niet gewond was dus ook wel iets kon. Koken was eigenlijk een vrouwentaak, maar gezien Adam niet bij hun stam hoorde zouden ze het maar niet als denigrerend moeten beschouwen. Daarna glimlachte ze nog even naar de jongen, waarna ze weer verder ging. Dit keer met een bord eten en wat drinken naar de kooi waarin Connor nog zat. Zou hij alweer wakker zijn? Hoe zou het met hem gaan?

De vrouwen keken argwanend naar Adam maar wezen hem toen een hele stapel bonen aan die hij mocht gaan doppen voor de puree. Daarmee vertrouwden ze hem wel. "Het is ongepast van Kaina om zo met die vreemden om te gaan. Wie weet wat voor ongeluk ze met zich meebrengen?" De vrouwen deden niet eens hun best om te fluisteren, het was hen allang duidelijk dat niemand begreep wat ze zeiden. Zelf hadden ze net als Kaina tatoeages op hun huid, gezien ze ouder waren, maar ze waren wel minder prominent dan die van de jonge vrouw.

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 01 Jul 2016, 17:25

Kaina leek hem te begrijpen, dat kon hij van haar gezicht aflezen. Het was alsof er ineens een lichtje opging, toen ze de bedoeling van zijn, voor haar, onbegrijpelijke woorden snapte. Toen was het haar beurt om in allerlei rare klanken iets te zeggen. Oh wacht, ze herhaalde het een aantal keer. Blijkbaar was het de bedoeling dat hij het na zou zeggen. "Ik... eh... helpen?" Hij struikelde over de onbekende woorden en keek vertwijfeld. Zei hij het zo goed?
Even later, bij de kokende vrouwen, hoorde hij met name de klanken van het laatste woord nog eens. Hij gokte dat dat 'helpen' betekende en zond de vrouwelijke inboorlingen een glimlach toe. De ontvangers van die glimlach leken niet echt onder de indruk te zijn en namen zijn hulp met enige wantrouwen aan. Hij wijdde zich aan zijn klusje en begon de bonen te doppen, terwijl hij ondertussen het tijdelijke kamp in zich opnam. Veel van de reizigers kende Adam wel van gezicht, maar eigenlijk had hij nog met geen enkele een uitgebreid praatje gevoerd op 'hallo', 'hoe gaat het?' en 'doei' na. Hij had het altijd veel te druk met de wereld op het internet gehad. Een wereld die hem nu ook in de verleiding bracht om op zijn mobiel te kijken of hij hier verbinding had. Vast niet...
Toen hij Kaina's naam gezegd hoorde worden, richtte hij zijn aandacht weer op de kokende vrouwen. Ondanks dat Adam niet verstond wat ze zeiden, kon hij wel aan hun manier van praten en gedrag zien dat het niet echt complimenteus bedoeld was. Misschien hadden ze liever gehad dat hij hen niet hielp. Even voelde hij onzekerheid over zijn aandringen om te helpen opkomen, maar hij onderdrukte die verlegen kant van hem direct. Hij herinnerde zichzelf eraan dat hij een sociaal persoon was die graag dingen ondernam. Zelfs als hij nog minder dan een uur geleden aangespoeld was op een onbekend eiland.
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Gebruikersavatar
littlehouseonahill
Berichten: 66
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 13:43

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor littlehouseonahill » 01 Jul 2016, 18:27

"AAARGH" schreeuwde Liam uit, toen een vrouw een naald (eigenlijk een scherp houten voorwerp) door zijn been heen jaste om de wond te dichten. Hij zette zijn kaken op elkaar en een klein traantje ontsnapte zijn linkeroog. "Hasta manana!" zei Liam tegen de nog dokter - geen idee hebbende wat dat betekend - en ging rechtop zitten. "Gaat prima zo, bedankt" mompelde hij nog na. De vrouw keek hem hoofdschuddend aan en wilde hem weer naar beneden drukken, maar Liam onderbrak haar: "No no, grazi, gracias, thank you, arigato" en krabbelde op van zijn ligplaats en hinkelde langzaam een kant op. Welke kant wist hij ook nog niet, maar deze hele situatie vertrouwen deed hij niet.

Aslan
Berichten: 21
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 22:48

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Aslan » 01 Jul 2016, 19:31

Connor had half meegekregen dat ze hem wilden verdrinken. Vaag zag hij dat Kaina de man een halt toeriep en hij haar sloeg. Inmiddels hing de kooi maar voor de helft in het water. Connor pakte een verzopen pakje sigaretten en legde die op de kooi te drogen. Hij zag Kaina zijn kant op komen met eten en drinken. Terwijl hij, zonder wat te zeggen, het eten naar binnen werkte zag hij de man die blijkbaar vrouwen sloeg. "Only cowards abuse women." mompelde hij terwijl hij het drinken achterover sloeg. Het interesseerde hem niet wat hij gevoerd kreeg. Connor had een nieuw doel voor ogen; zodra hij bij de wachter kon zou hij hem eigenhandig verzuipen. De crimineel had zijn hele leven regels aan zijn laars gelapt maar er was 1 regel; je slaat geen vrouwen. Connor voelde dat hij zijn mes nog in zijn laars had en zijn pistool nog in zijn binnenzak. Toen hij even weer alleen was trok hij zijn jas uit en legde die ook op de kooi neer. Hij hoopte dat zowel de jas als de inhoud spoedig op zou drogen. Hij moest hier weg maar had er nu de energie en krachten niet voor. Hij liet zich weer half in het water zakken en probeerde uit te rusten.

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 03 Jul 2016, 13:49

"Dit is belachelijk, haal hem uit het water!" Het was een opmerking die haar voor de zoveelste keer vandaag op kritische blikken kwam te staan, maar daar maalde Kaina niet om. Ze ging zelf aan de takel hangen om de kooi weer omhoog te krijgen, maar hoewel ze brutaler was dan wie dan ook, en meer lef had dan heel wat van de krijgers, ontbrak het haar toch nog enigszins aan hun kracht. En gezien ze haar niet leken te willen helpen ging ze op zoek naar de enige vreemdeling die ze tot nu toe had ontmoet die behulpzaam leek te zijn. Al snel vond ze Adam op de kookplaats en trok hem aan zijn mouw. "Helpen." Ze hoopte maar dat hij het woord niet alleen kon uitspreken maar ook verstond, en tevens wachtte ze daar niet echt op terwijl ze hem meesleepte naar het meertje. Opnieuw probeerde ze de hefboom in beweging te krijgen om Connor's kooi uit het water te krijgen, en de man weer aan land. "Hij moet daaruit. Help me." Eerst was die taalbarriere nog wel grappig geweest, maar nu werd hij toch een beetje irritant.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast