Tahuna - de rpg

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 12 Dec 2015, 13:42

Kaina stond op een klif over de zee te kijken, iets dat ze zo vaak deed. Mona, de stamoudste en lokale kruidenvrouw, had haar al wel honderd keer gezegd dat ze niet zo dicht bij de rand moest komen, dat ze haar noodlot daar op een dag zou aantreffen. Maar Kaina geloofde daar niet zo in. Dus zat ze er weer, te genieten van het uitzicht. Vandaag was echter anders, dat voelde zij ook wel. In de verte kwam een schip voorbij, wat wel vaker gebeurde. Maar niemand stopte hier ooit, en niemand ging hier ooit vandaan. Contact met anderen dan de eigen stam, of de paar stammen op eilandjes wat meer in de buurt, had Kaina nog nooit gehad.
Plotseling trok de wind aan, waardoor ze bijna van de klif afrolde. Kaina wist zichzelf nog vast te houden, door een pluk taai duingras te grijpen dat gelukkig bleef zitten. Het schip in de verte, leek wel een speelbal op de golven door de plotseling veranderende wind. Zag de kapitein niet dat daar een rif lag? Een heel scherp en hard rif... In die rotsen was maar één opening, waar de boten van de stam doorheen voeren als ze gingen vissen of naar andere eilanden zeilden. Maar daar stuurde dat vreemde schip niet op af...

Niet veel later zag Kaina hoe het schip vastliep, met een klap die de romp slecht verdroeg. De eerste scheuren kon ze niet zien van deze afstand, maar ze wist zeker dat ze er al zouden zitten. En anders kwamen ze er snel, door het bewegen in de golven wrikte het schip zich steeds vaster en vaster. Op het dek zag ze mensen lopen, met hun armen zwaaien, en kleine bootjes te water laten. Nieuwsgierig kwam Kaina overeind, in de hoop het dan beter te zien. Wat gebeurde er toch op dat vreemde vaartuig? Ze ging nog niet naar de stam, om hen te waarschuwen, dat zou ze later wel doen.

Gebruikersavatar
littlehouseonahill
Berichten: 66
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 13:43

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor littlehouseonahill » 14 Dec 2015, 14:54

"Oh fuck!'' Zijn gehele kop koffie viel uit zijn handen over het dek heen. Liam knalde tegen een raam aan, die zijn gewicht vreemd genoeg hield. Niet dat hij nou heel zwaar was, een kilootje of 80, maar goed. Wist hij veel dat een raam zijn lichaamsgewicht kon houden. Wat lacherig probeerde hij overeind te komen, nog steeds goed brak van de vorige nacht. Al zijn zintuigen waren daardoor nogal wat 'doffer' geworden en had daardoor geen idee wat er aan de hand was. Een pijnscheut schoot door zijn been heen toen hij opstond en zag een stuk van zijn stenen koffiemok in zijn bovenbeen hangen. "Ugh, nasty" mompelde de Brit. Zonder blikken of blozen trok hij het scherpe voorwerp uit zijn been, waardoor er direct bloed langs zijn broek naar beneden begon te lopen.

Water. Veel water. Geen adem. Water? Liam schudde wakker uit zijn bewusteloosheid en probeerde naar boven te zwemmen. Zijn pijnlijke been hielp verre van mee dus spartelde hij wat met zijn andere. Stukken boot zonken langs hem heen verder de diepte in. Zodra hij bovenkwam was het brakke gevoel vervangen door onwerkelijkheid. Mensen die schreeuwden naar het water, hun spullen uit de boot probeerden te redden - die onvermijdelijk aan het zinken was - en enkelen hadden het eiland waar ze vlak langs voeren al gehaald.

Aslan
Berichten: 21
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 22:48

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Aslan » 16 Dec 2015, 21:31

Connor zat aan de pokertafel met een dubbele A's in zijn handen. "Guess it's my lucky day" fluisterde hij zichzelf toe. De kaarten werden gelegd terwijl de heren elkaar vol afgunst aankeken. Het geld lag in pakken op tafel terwijl de losse biljetten als onderzetters werden gebruikt voor de rijkelijk gevulde glazen whiskey. Een enkel biljet werd door Connor gebruikt om af en toe een flinke snuif cocaïne tot zich te nemen.
De spanning was te snijden terwijl de laatste kaart van de stapel werd gepakt, klaar om gelegd te worden.
De volgende momenten speelde zich in slow-motion af. Nog voordat Connor kon zien of de pokergoden hem goed gestemd waren klonk er een knal, gevolgd door het geluid van scheurend metaal.
Alles zwart.....
Connor kwam bij, met een eikenhouten pokertafel op zijn benen, liggend in een laag water. "Fuck, fuck, fuck...what the fuck!!" schreeuwde hij uit. Connor zijn zintuigen stonden op scherp door de adrenaline en de drugs. Hij kreeg het voor elkaar om de tafel te kantelen zodat hij bevrijd was. Hij hielp zich overeind met behulp van één van de stoelpoten. Hij zag één van zijn poker"vrienden" aan de andere kant onder de tafel liggen. Hij hoorde de man al mompelend om hulp vragen. Connor liep naar hem toe"Sorry, Vandaag ga ik All-in". Hij drukte met de stoelpoot de man onder water totdat het lichaam niet meer bewoog.

In een rush probeerde hij zoveel mogelijk bezittingen tot zich te nemen voordat hij de ruimte verliet. Waar hij normaal de gang op zou lopen, stond hij nu tussen het wrak, in de buitenlucht. "Fuck, waar ik vandaan kom heb je geen zwembroek nodig." Hij zag het eiland"It IS my lucky day!" en sprong in het water.
Laatst gewijzigd door Aslan op 19 Dec 2015, 20:49, 2 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 19 Dec 2015, 13:43

Het was vroeg in de ochtend dat Adam al in de weer was met zijn spiegelreflexcamera. Hij wist de precieze tijd niet, maar hij had de eerste zonnestralen door het raam van zijn cabine opgevangen en was daarna vlug uit bed gesprongen. Met de camera om zijn nek had hij eerst gewacht op het juiste moment, tot de zon nog iets feller zou beginnen te schijnen. In die tijd had hij al verscheidene malen zijn blog op zijn mobiel geprobeerd te openen, maar de internetverbinding die hij gisteravond nog had - en waarmee hij zijn nieuwste blog had geplaatst, wilde nu niet mee werken. Gefrustreerd stak Adam de gadget weg.

In de loop van het volgende uur lukte het hem om de mooiste plaatjes te schieten, waarmee hij zijn frustratie van net voorlopig aan de kant kon schuiven. Alleen bleef één gedachte hem wel bij: als het internet het straks maar weer deed, want deze foto's moesten echt wel gedeeld worden met de rest van de wereld!
De toenemende bewolking, inclusief de donkerheid ervan, en het opsteken van de wind vroegen echter om zijn aandacht. Iets verdwaasd keek Adam op van het beeldscherm van zijn camera. In plaats van het naderende gevaar te erkennen, zag hij echter wat anders: een majestueuze lucht met donkere en lichte kleuren die elkaar afwisselden, die overliepen in de zee van woeste golven en toch nog een veelbelovende indruk wisten te geven. Alsof het gevaar van de natuur er niet meer toe deed, enkel het feit dat het puur was. Onbewust had hij zijn adem ingehouden van al deze pracht en glorie. Zijn handen reageerden eerder dan zijn hoofd en grepen naar de camera. Het geklik van foto's die gemaakt werden, kwam niet over het gedruis van de zee heen. Noch kwam het over het schurende geluid van De Zeetemmer's kiel heen.
Het volgende moment vloog hij. Letterlijk. Door de lucht.
Waar de luxe zeiljacht abrupt tot stilstand kwam doordat het zich met een klap in verraderlijke kliffen boorde, werd Adam met kracht over het dek gelanceerd. Want het was niet de reling waaraan hij zich had vastgegrepen, nee, hij had alleen zijn spiegelreflexcamera vast.
Laatst gewijzigd door Tranquilozination op 23 Dec 2015, 23:06, 1 keer totaal gewijzigd.
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 20 Dec 2015, 13:03

Kaina keek met grote verbazing toe hoe de totale chaos op dek uitbrak. Mensen sjouwden met grote koffers het water in. Wat zou daarin kunnen zitten dat het kostbaarder was dan hun eigen leven? Er werd gevochten om de plaatsjes in de vreemde kleine bootjes, waarvan ze er ook nog twee op een rif vast zag lopen. Gezien het opblaasbare rubberbootjes waren, raakten ook die natuurlijk meteen lek om te zinken. Als bewoner van Tahuna kon zij alleen maar denken wat voor dramatische gevolgen dat soort vreemde materialen hadden voor de lokale flora en fauna. Maar dat was voor later zorg... Gezien de eerste mensen, met een huid die vaak roodverbrand was door de zon, nu toch echt halverwege het boot en het eiland waren, werd het tijd om de stam te waarschuwen. Tenminste, dat dacht Kaina. De natuur dacht er echter anders over... Want gewonde mensen in het water, trok ook iets heel anders aan dan de aandacht van de eilandbewoners...

Kaina zag de eerste schaduw van een haai al op meters afstand. Maar deze mensen, die zij zelf alleen maar kende uit de verhalen van haar oma, kenden de haaien duidelijk niet. De beesten kwamen af op bloed, en als ze dat eenmaal roken was er geen ontkomen aan hun scherpe rijen tanden en grote snelheid. De mens die halverwege het eiland was, verdween met een korte schreeuw onder de golven, om nooit meer terug te keren... Kaina keek met afgrijzen toe hoe meer en meer haaien, in verschillende soorten en maten, zich rond het rif verzamelden en zich op mogelijk hulpeloze slachtoffers stortten. Hoeveel van die vreemden zouden het eiland weten te halen?

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 22 Dec 2015, 23:35

Onder water was het lawaai van de wereld gedempt. Het was er rustig en vredig. Tenminste, dat was het, totdat Adams lichtblauwe ogen opschoten. Paniekerig keek hij om zich heen en wilde inademen, maar kreeg alleen water binnen. Toen hij een donkere gedaante en een korte flits van een vin meende te zien, nam hij van schrik nog een hap water tot zich. Teveel water. Geen zuurstof. Adam begon zich licht in zijn hoofd te voelen en dwong zichzelf, al spartelend met zijn lichaam dat zich in shock leek te bevinden, naar boven.
Na wat hoesten en kokhalzen, kon hij eindelijk diep ademhalen. Wat..? Hoe..? Zijn brein kon de gebeurtenissen van de afgelopen halve minuut nog niet helemaal verwerken. Met een verwilderde blik nam hij het schouwspel van de zinkende boot in zich op. Stukken hout en metaal wat oorspronkelijk tot De Zeetemmer behoorde, dreven reddeloos in de golven en werden door de stroming terug naar de riffen gezogen. Hij zag zwaaiende armen van medepassagiers, hoorde dof geschreeuw en voelde kramp in zijn vingers. Dat was het moment waarop hij zich twee dingen realiseerde: hij was een flink stuk verwijderd van het kersverse Titanic-spectakel, blijkbaar was hij zo ver het water in geslingerd door de klap, en hij had zijn spiegelreflexcamera nog steeds krampachtig vast.
Met een kloppend hart en een nog onregelmatige ademhaling zette Adam zich in beweging, plotseling de gedaante van onder het water herinnerend. Was dat een haai? Kunnen haaien angst aanvoelen? Nee toch? Voor zover hij wist kwamen ze enkel op bloed af. Geluk bij het ongeluk had dat hij niet bloedde..
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Aslan
Berichten: 21
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 22:48

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Aslan » 06 Jan 2016, 14:33

Connor kwam na zijn duik weer boven. Toen pas zag hij hoeveel chaos er was ontstaan.
Hij besloot te duiken en richting het eiland te zwemmen. Stukken hout en metaal dreven om hem heen, evenals een paar drenkelingen die minder geluk hadden.
Plotseling voelde hij iets langs zijn been zwemmen en zag wat het was toen hij zich omdraaide. "Fuck! Haaien!" dacht Connor terwijl hij weer boven kwam. Krokodillen in moerassen kon hij mee omgaan maar deze beesten waren nieuw voor hem. "Beesten zijn beesten en bloed is bloed!" dacht hij terwijl hij met zijn hand in zijn laars greep en er een mes uit pakte. Hij pakte het eerste lichaamsdeel vast wat hij zag drijven en zette het mes er in. Met dat het water rood begon te kleuren zwom Connor weer verder. Naar mate hij dichter bij het eiland kwam werd het steeds moeilijker voor hem om boven water te blijven. Connor had immers zijn zakken gevuld met alles wat hij van waarde vond.
Hij moest niet teveel bewegen en toch blijven zwemmen. Hij moest blijven ademen maar geen lawaai maken. Connor zag na een tijdje dat er al mensen op het eiland waren aangekomen. Omdat hij niet wist wie het waren besloot hij om op een ander punt aan land te komen. Om aan de haaien te ontkomen probeerde Connor zo dicht mogelijk bij het eiland te komen met het doel om bij de bebossing aan land te komen.

Gebruikersavatar
varden
Berichten: 3423
Lid geworden op: 27 Jun 2015, 19:39

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor varden » 10 Jan 2016, 19:22

Kaina zag hoe de eerste mensen aan land kwamen, sommige zwaargewond en sommige met amper een schrammetje. Nu begon ze toch bang te worden, hoe zouden deze mensen zijn? Hoe zouden ze doen? En hoe konden deze mensen, en haar stam samen leven op één eiland? Want zo groot was Tahuna nu ook weer niet.
Ze zag de man niet die naar de bebossing zwom om daar aan land te gaan, de bebossing waar zij zich net schuilhield om het strand te kunnen bekijken zonder dat iemand haar zag. Ze stond enkel te peinzen over hoe hun eiland zou worden met al deze vreemden. Verderop zag ze een jongen zwemmen, met een vreemd voorwerp in zijn hand. Waarom liet hij dat niet achter? Dat zwom toch veel makkelijker?

Gebruikersavatar
Tranquilozination
Berichten: 35
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 17:57

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Tranquilozination » 14 Jan 2016, 22:23

Alhoewel zijn ademhaling met horten en storten ging, alhoewel de band van zijn camera in zijn nek striemde, bleef Adam stug door zwemmen. Hoe eerder hij de branding bereikte, hoe beter. Daarvoor moest hij echter wel langs het wrak genaamd De Zeetemmer komen, waarvan inmiddels alleen nog de punt van de boeg te zien was, alsof het een laatste wanhopige schreeuw voor hulp uitte. Het water eromheen was bezaaid met hout, metaal, koffers en kledingstukken. Wat Adam de meeste angst aanjoeg, was het feit dat de zee een roodachtige tint had gekregen. Hij zag levensloze lichamen drijven, sommigen met het hoofd naar beneden, achteren die hem met een lege blik aankeken. De ergste slachtoffers waren nog wel diegenen waarvan nauwelijks iets over was gebleven.
Een rilling ging over zijn ruggengraat naar boven. Desondanks zwom Adam door, met een ijskoud gevoel in zijn hart en het angstzweet op zijn voorhoofd. Hij wilde niet zoals die mensen eindigen. Een paar keer meende hij iets onder zich te voelen, telkens kneep hij zijn ogen dicht en bleef in beweging, maar hij voelde gelukkig geen haaientanden in zijn kuiten. Toen hij uiteindelijk het strand bereikte, was hij uitgeput. Half in shock sleepte hij zichzelf naar de branding en bleef daar liggen. Kletsnat, met plukken haar die aan zijn voorhoofd kleefden, terwijl het zand in zijn kleren was gekropen. Zijn camera hing nog steeds om zijn nek en lag naast hem, waar de golven die op de branding sloegen er nog grip op probeerden te krijgen. "Pfff-huh," verliet zijn mond terwijl hij happend naar lucht in- en uitademde. Ik leef nog, was de gedachte die overheerste. Ik leef nog.
“Fantasy is hardly an escape from reality. It's a way of understanding it.”
― Lloyd Alexander

Aslan
Berichten: 21
Lid geworden op: 29 Jun 2015, 22:48

Re: Tahuna - de rpg

Berichtdoor Aslan » 26 Jun 2016, 21:20

Al hijgend en hoestend kwam Connor aan land. Hij had zich voor het laatst zo in moeten spannen tijdens een goed gevecht in de kroeg. Alleen werd je daar zeiknat van het bier, niet van het water. Hoewel hij nog aan het bijkomen was zag de Texaanse reus op een flinke steenworp afstand een meid achter de bosjes staan. Omdat hij het eiland niet kende en geen risico wilde nemen kon hij niet afwachten tot ze hem zou zien. Nog vol van de adrenaline, stond hij op en rende op haar af. Het was zijn bedoeling om een hand voor haar mond te houden en haar naar de grond te werken. Hij wilde niet dat ze alarm zou slaan...

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast