Amiel duVeresova & Melenwyn Thalarwyn

Gebruikersavatar
Maanwezen
Berichten: 292
Lid geworden op: 06 Sep 2015, 21:00

Re: Amiel duVeresova & Melenwyn Thalarwyn

Berichtdoor Maanwezen » 05 Jun 2016, 22:18

Melenwyn genoot met volle teugen van de frisse buitenlucht en nadat ze een praatje had gemaakt met Tamira, voelde ze zich al helemaal voldaan. Het voelde goed om met het hoofd van de wacht te praten. Waarom wist ze niet, maar het was altijd fijn.. en toch was er iets wat hen ervan weerhield om echt boezemvriendinnen te worden. Toen de Dagelf weggeroepen werd, wuifde Melenwyn haar na en zette haar wandeling door de tuinen verder. De tweeling keek met grote ogen om hen heen en nam alles op alsof ze het voor de eerste keer zagen. Natuurlijk kraaide Lisse vrolijk bij alles wat bewoog. Gelukkig waren die twee ook goed gehumeurd! Nee, Melenwyn had geen idee wat haar te wachten zou staan.

In de stallen trok de wachter wat bleek weg. Er was iets met die vrouw dat hem van z'n stuk bracht. Was het omdat hij wist dat het de moeder was van professor DuVeresova? Nee, de vrouw bracht genoeg gezag met zich mee zonder haar naam nodig te hebben. Dus vond hij ook niet meteen zijn woorden en saluteerde bijna voor haar. "Ik eh." Was hij nu aan het stotteren? "Dokter Thalarwyn wandelde net de tuinen in, mevrouw."

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 2802
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Amiel duVeresova & Melenwyn Thalarwyn

Berichtdoor Ravief » 19 Aug 2016, 10:51

Ze wuifde hem weg en wist zelf haar weg wel te vinden. Ze was hier tenslotte eerder geweest, en anders liet ze zich niet door zo'n snotneus rondleiden. Nee, Valeria duVeresova had stijl en ze wist zichzelf heel prima te redden. Zelfs in de jurken die ze droeg, die er toch maar flink onhandig uitzagen.
Zonder dat ze het wist had Tamira een pixie naar Amiel gestuurd om hem te waarschuwen. Het Hoofd van de Wacht had geen idee hoe hun relatie ondertussen was, maar een head's up kon geen kwaad, vermoede ze.

Intussen had ze Melenwyn gevonden en zo te zien waren haar kleinkinderen er ook bij. Kijk aan, de vrouw was weer opgeknapt en sterk genoeg om naar buiten te gaan mét de hummeltjes?! Rustig naderde ze de Luchtelf om haar niet te laten schrikken. "Hallo, Melenwyn."
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Gebruikersavatar
Maanwezen
Berichten: 292
Lid geworden op: 06 Sep 2015, 21:00

Re: Amiel duVeresova & Melenwyn Thalarwyn

Berichtdoor Maanwezen » 20 Aug 2016, 13:37

Melenwyn was haar kleintjes net zacht in het Elfs aan het vertellen over de planten die hier stonden en welke waartoe dienden. Die les zou ze blijven herhalen tot de twee het later in hun slaap zouden herhalen. Wie weet, misschien zou één van hun eerste woordjes wel 'roos' zijn in plaats van 'papa'. Toen ze die al te bekende stem hoorde verstijfde ze, alsnog opgeschrokken uit haar gedachten. Meteen kreeg ze het koud, sloeg haar mantel steviger om haarzelf en de kinderen heen en voor een moment wist ze niet wat te zeggen. Was ze aan het hallucineren? Valeria kon hier niet zijn! Toch?
Langzaam draaide ze zich naar de vrouw om "Mevrouw DuVeresova, wat een verrassing," stamelde ze alsnog, een 'aangename verrassing' kon ze het alvast niet noemen.. "Hebben we je aankondiging gemist?" Oh jee, waarom zei ze net dat? Maar toch, had Valeria iets laten weten? Waarom was ze hier? Wat deed ze hier? Ineens voelde ze zich wel heel erg alleen in de tuinen.
Aran en Lisse keken hun grootmoeder met grote ogen aan. Aangezien ze vooraan voorgebonden waren konden ze alles zien wat hun moeder kon zien.

Gebruikersavatar
Ravief
Site Admin
Berichten: 2802
Lid geworden op: 28 Jun 2015, 14:28

Re: Amiel duVeresova & Melenwyn Thalarwyn

Berichtdoor Ravief » 12 Dec 2016, 23:58

Maar zodra de vrouw zich omdraaide, had Valeria helemaal geen oog meer voor haar en haar manieren -die wel een poetsbeurtje konden gebruiken, gezien ze roestig leken. Ze keek naar de twee kleintjes en even dacht ze terug aan Achim en Aros, haar eigen twee donderstenen die er niet meer waren. Het duurde dan ook even voordat ze haar blik van de tweeling wist af te krijgen en haar blik op Melenwyn richtte. Goed, ze begreep nog altijd niet waarom Amiel zo nodig met haar moest eindigen, maar hier had ze het mee te doen en voor deze keer was haar blik ook verrassend goed.
"Nee, ik heb geen bericht gestuurd." Waarop ze een wenkbrauw optrok. "Net als jullie geen bericht hebben gestuurd van de geboorte. Dachten jullie nou echt dat ik mijn kleinkinderen niet wilde zien?" daar hoefde Valeria eigenlijk geen antwoord op, maar ze vond het redelijk onbeschoft. Ze had een aantal maanden gewacht -ze wist ongeveer wanneer ze de bevalling had kunnen verwachten- en was toen maar zelf afgereisd omdat het stel maar niets van zich liet horen. Tssk. "Ik dacht toch echt dat ik Amiel beter had opgevoed dan dat."
I write for the same reason I breathe - because if I didn't, I would die

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 8 gasten